Wojska kartagińskie najprawdopodobniej spanikowały i uległy natarciu armii Gelona. Widząc klęskę swojej armii Hamilkar rzucił się w płomienie ofiarnego stosu i zginął.
Wedle Diodora 150 tys. żołnierzy punickich miało zginąć, a reszta uciec w góry, gdzie wygubili lub pojmali w niewolę mieszkańcy Agrigentum. Jedynie 20 okrętów uciekło, ale i one zostały zniszczone przez sztorm, a do Kartaginy dopłynęła ostatecznie jedna mała łódka z wieściami o klęsce. Oznacza to tyle, że bitwa była zacięta, a straty wśród pokonanych bardzo znaczne. Utrata zaciężnej armii była poważnym ciosem dla Kartaginy, ale jeszcze poważniejszym była strata całej floty – musiała porzucić pomysł wsparcia Terillosa i ewentualnej ekspansji na Sycylii. Nie oznaczała jednak całkowitej porażki Kartaginy, której flota podjęła wkrótce potem akcje ofensywne przy wybrzeżu Półwyspu Apenińskiego. Gelon roztropnie nie próbował inwazji zachodniej Sycylii, lecz podpisał z Kartaginą układ pokojowy, na mocy którego otrzymał 2000 talentów srebra i dodatkowo fundusze na budowę dwóch świątyń, w których upamiętnione były warunki traktatu. Dziękczynne świątynie wzniesiono w Himerze, Syrakuzach i Delfach.
Zobacz też Bitwa pod Himerą (408 p.n.e.)
Przypisy
Kategoria:Bitwy Kartaginy Kategoria:Bitwy Syrakuz Kategoria:Historia Sycylii Kategoria:Bitwy w V wieku p.n.e.