Bitwa pod Cyrtą – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 106 p.n.e. w trakcie wojny jugurtyńskiej (111–105 p.n.e.)
W roku 106 p.n.e. armia rzymska została zaatakowana przez Numidów około 200 km na południe od stolicy kraju. Walka toczona w całkowitych ciemnościach zakończyła się odparciem przeciwnika dzięki zdecydowanej postawie Gajusza Mariusza. Wojska rzymskie zajęły następnie dwa blisko siebie położone wzgórza, na jednym z nich zakładając obóz. Tymczasem armie Jugurty i Bokchusa otoczyły oba wzniesienia, szykując się do walki o świcie. W jej skład wchodzili Mauretańczycy, Numidowie oraz Getulowie.
Rankiem Rzymianie wypadli z obozu, uderzając na niespodziewającego się niczego przeciwnika. W szeregach Numidów wybuchła panika, ścigani ponieśli ogromne straty. W ręce Rzymian wpadła wielka ilość broni oraz sztandary armii królewskiej. Klęska nie oznaczała jednak końca numidyjskiej armii. Kilka dni później nadszedł syn Bokchusa, Woluks z nowymi wojskami Mauretańczyków.