Jaskinie Szkocjańskie (słoweń. Škocjanske jame) – system jaskiń krasowych na płaskowyżu Kras w południowo-zachodniej Słowenii, w gminie Divača. Został utworzony przez podziemny przepływ rzeki Reki i obejmuje około 6,2 km rozpoznanych korytarzy, osiągających głębokość 223 m.
Charakterystycznym elementem systemu jest rozległy podziemny kanion Reki, którego wysokość miejscami przekracza 100 m. W obrębie jaskiń znajduje się Martelova dvorana, jedna z największych znanych komór podziemnych w Europie, o objętości około 2,2 mln m³.
W 1986 roku Jaskinie Szkocjańskie wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako obiekt przyrodniczy spełniający kryteria VII i VIII. Obszar został następnie objęty ochroną jako park regionalny, obszar wodno-błotny o znaczeniu międzynarodowym w ramach konwencji ramsarskiej oraz część rezerwatu biosfery programu Człowiek i biosfera UNESCO.
Położenie
Jaskinie leżą w południowo-wschodniej części płaskowyżu Kras, określanej jako Kras Szkocjański. Powierzchnia terenu znajduje się na wysokości około 420–450 m n.p.m., a system jaskiniowy rozciąga się pod obszarem miejscowości Škocjan, Matavun i Betanja.