Masada ( Mecada; zlatynizowana forma מצודה – „forteca”) – nazwa starożytnej twierdzy żydowskiej położonej na szczycie samotnego płaskowyżu na wschodnim skraju Pustyni Judejskiej nad Morzem Martwym w Izraelu. Dostęp do płaskiego szczytu w kształcie rombu jest trudny, a twierdzy bronią strome kilkusetmetrowe zbocza – do 410 metrów ponad poziom Morza Martwego.
Obecnie można na szczyt Masady wejść pieszo lub wjechać kolejką linową.
Historia thumb|left|Górny taras Pałacu Zachodniego thumb|left|Pozostałości zabudowań twierdzy thumb|left|Gołębnik Początki istnienia twierdzy sięgają okresu rządów dynastii hasmonejskiej. Wybudował ją ok. połowy II w. p.n.e. arcykapłan judejski Jonatan Machabeusz. W ciągu następych blisko stu lat twierdza nie odegrała jednak istotniejszej roli, leżała bowiem z dala od urodzajnych dolin i miast, na skraju suchej kotliny Morza MartwegoEK: Masada [w:] "Poznaj Świat" R. XIV, nr 4 (161), kwiecień 1966, s. 44.