thumb|left|Szkielet Rhynchocyon petersi, Museum of Osteology w Oklahoma City Ogólny kształt ciała nawiązuje do obserwowanego u ryjówkowatych czy też myszy. Odróżniają się od nich wydłużonym w ryjek pyskiem, nasuwającym na myśl trąbę. Czaszka skrywa lisencefaliczny mózg o dobrze rozwiniętej opuszce węchowej. Kresomózgowie jest co prawda poszerzone w kierunku tylnym, ale i tak nie zakrywa śródmózgowia. Szyję wspiera 7 kręgów. Odcinek piersiowy kręgosłupa liczy 13 kręgów, po których następuje 6-7 kręgów lędźwiowych. W odcinku krzyżowym znajdują się tylko 3 kręgi, natomiast odcinek ogonowy obejmuje od 20 do 28 kręgów. Macica samicy jest dwurożna. Jądra samca usytuowane są w jamie brzusznej, nieopodal nerek. Ciało wieńczy istotnie długi ogon nie ustępujący długością głowie i tułowiu.
Tułów utrzymują długie kończyny i cecha ta istotnie różni ryjkonosowe od ryjówek. Kość piszczelowa i kość strzałkowa w stosunku do kości udowej są poszerzone, a w części dalszej w długości 2/3 kości zrastają się ze sobą. Solidną budowę wykazuje także śródstopie. W efekcie kończyny takie zapewniają zwierzęciu możliwość szybkiego poruszania się.