Zebrane w kwiatostany szczytowe, rzadziej wyrastające w kątach liści – wierzchotki, grona, główki, kłosy, baldachy lub pęczki. Nierzadko kwiatostany wyrastają na krótkopędach i wsparte bywają są listkami okrywy, czasem barwnymi. Kielich w dole zrosłodziałkowy w formie długiej, barwnej rurki, zwieńczony 4 lub 5 łatkami. Płatki korony są w pełni rozwinięte lub zredukowane do drobnych łusek. Jest ich zwykle dwa razy więcej niż działek kielicha. Pręciki w liczbie najczęściej wielokrotnie lub dwukrotnie większej od liczby działek, czasem pręcik jest pojedynczy lub są dwa pręciki. Nitki są wolne lub zredukowane tak, że pylniki są siedzące. Zalążnia górna jest jedno- lub dwukomorowa, siedząca lub osadzona na krótkim gynoforze. Szyjka słupka pojedyncza (dwie lub trzy występują w kwiatach rodzaju Tepuianthus), osadzona jest bocznie lub szczytowo i zwieńczona znamieniem o różnym kształcie. Owoce Niepękające suche lub mięsiste torebki lub jagody, czasem z przegrodami wewnętrznymi dzielącymi wnętrze owocu nawet na 9 części. W czasie dojrzewania owocu rurka kielicha jest rozrywana i odpada lub zachowuje się.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wawrzynkowate · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.