Zdanie to prowadzi do wniosku, że mógł znać 140 języków (przy interpretacji, że „100” znaczyło „jeszcze 100”, a nie „100 znam przynajmniej biernie, z tego 40 też czynnie”). Wśród nich były zarówno języki mu współczesne, jak i języki wygasłe, o zasięgu europejskim, azjatyckim i afrykańskim. W bibliotece, która została po jego śmierci, znaleziono książki w wielu językach. W większości z nich na marginesach były uwagi pisane ręką Gawrońskiego, zawsze w tym samym języku, w którym napisana była dana książka.
O obcych wpływach w języku polskim Gawroński nie był radykalnym purystą, nie zwalczał wyrazów obcych w języku polskim. Jednak był krytyczny wobec używania kalk językowych: „Natomiast tłumaczenie wyrazów i zwrotów obcych jest już o wiele wyraźniej i dobitniej szkodliwe. (…) Takie wyrazy i terminy polityczne jak mąż stanu (…) są wspólną własnością języków europejskich. Ale stanowczo źle jest, kiedy zalewają język podobne tłumaczenia z rosyjskiego, a zwłaszcza z niemieckiego. Z niemi (sic) bowiem sączą się w duszę polską nieznacznie ale nieuchronnie obce formułki i myślowe”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz.