Tomografia komputerowa, TK (od , ) – rodzaj tomografii rentgenowskiej, metoda diagnostyczna pozwalająca na uzyskanie obrazów tomograficznych (przekrojów) badanego obiektu. Wykorzystuje ona złożenie projekcji obiektu wykonanych z różnych kierunków do utworzenia obrazów przekrojowych (2D) i przestrzennych (3D). Urządzenie do TK nazywamy tomografem, a uzyskany obraz tomogramem. Tomografia komputerowa jest szeroko wykorzystywana w medycynie i technice.
thumb|500px|Tomogram głowy u dorosłego człowieka thumb|500px|Tomogram sześciolatki z podnamiotowym guzem złośliwym medulloblastoma
Geneza Podstawą przy powstawaniu tomografii można uznać prace doktora medycyny Karola Mayera, który w lutym 1914 na spotkaniu Krakowskiego Towarzystwa Lekarskiego omówił możliwość uzyskania „czystego” obrazu serca. Można było tego dokonać przez wprawienie w ruch lampy rentgenowskiej (dotąd statycznej) podczas badania co ograniczało uwidocznienie się cieni pochodzących od innych narządów. Swoje prace opublikował w niewielkim nakładzie i tylko w języku polskim w czasie toczącej się wojny co spowodowało niewielkie zainteresowanie. Publikacje te zostały wykorzystane w przewodzie habilitacyjnym 1917 przez prof. Walerego Jaworskiego i prof. Mariana Smoluchowskiego.