gdzie lewa strona wyraża przesunięcie Stokesa w [cm−1], є oznacza przenikalność elektryczną, n – współczynnik załamania światła, µG i µE to elektryczne momenty dipolowe molekuły fluorofora (odpowiednio w stanie elektronowym podstawowym i wzbudzonym), a – promień Onsagera.
Wygaszanie fluorescencji Obecność pewnych substancji, tzw. wygaszaczy, może sprzyjać bezpromienistym procesom utraty energii. Zjawisko polegające na tym, że te konkurencyjne procesy zmniejszają fluorescencję, nazywa się wygaszaniem fluorescencji.
Możemy mówić o dwóch głównych mechanizmach wygaszania: wygaszaniu kolizyjnym (dynamicznym): W toku zderzeń stanu wzbudzonego z molekułami wygaszacza następuje bezpromienisty powrót fluorofora do stanu podstawowego. wygaszaniu statycznym: Utworzony zostaje kompleks wygaszacz-fluorofor w stanie podstawowym, który nie wykazuje zdolności fluorescencji.
Bardzo wydajnymi wygaszaczami są gazowy tlen w postaci cząsteczek O2 czy jony jodkowe I−.