Jego przełożonym był Fryderyk August Hanowerski, książę Yorku i Albany, który nie aprobował jego nominacji, zwłaszcza że książę Richmond był jego politycznym przeciwnikiem. Kiedy książę Yorku zrobił publicznie kilka uwag na temat odwagi członków rodu Lennoksów, młody Charles wyzwał go na pojedynek, który odbył się 25 maja. Strzał Lennoksa trafił w perukę księcia, a York strzelił w powietrze, deklarując, że nie żywi wrogości wobec przeciwnika. Sędziowie stwierdzili, że Lennox „zachował się odważnie, ale w zaistniałych okolicznościach niehonorowo”. Taki dwuznaczny werdykt skłonił Lennoksa do powrotu do 35 regimentu, co nastąpiło 15 czerwca.
Jako wielbiciel sportów (jego ojciec założył tor wyścigowy w Goodwood) Lennox był bardzo popularny w swoim regimencie. Po powrocie doń został wysłany do służby w Indiach Zachodnich, skąd wrócił w 1794 r. Rok później został adiutantem Jego Królewskiej Mości Jerzego III. W 1798 r. był już generałem-majorem. 17 marca 1803 r. został pułkownikiem 35 regimentu. Dwa lata później był generałem-porucznikiem, zaś 1 czerwca 1814 r. otrzymał awans na stopień generała.