thumb|Edward I Długonogi Panowanie Edwarda I było bardziej udane. Edward wprowadził kilka przepisów prawnych wzmacniających władzę królewskiej administracji i zwołał pierwszy stały parlament. Podbił Walię i próbował przejąć kontrolę nad Królestwem Szkocji, co doprowadziło do długotrwałej i kosztownej wojny. Jego zniewieściały syn, Edward II, strawił swe panowanie na nieustannym sporze z możnowładcami. W Szkocji wybuchło powstanie na którego czele stanął William Wallace. Jednocześnie król szkocki Robert I Bruce zaczął odbierać ziemie zdobyte przez Edwarda I. W roku 1314 angielska armia została niemal doszczętnie rozbita przez Szkotów (już bez Williama Wallacea, który został stracony w 1305 roku) w bitwie pod Bannockburn. Na domiar złego Edwarda podejrzewano o stosunki homoseksualne, co w końcu doprowadziło do jego detronizacji i gwałtownej śmierci (prawdopodobnie z rąk agentów jego własnej małżonki królowej Izabeli) na jesieni 1327 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Królestwa Anglii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.