Urząd pełnił do ogłoszenia rezygnacji 28 kwietnia 1969 r.
Starożytność mały|Wielki herb Królestwa Francji i Nawarry
Pierwszy uchwytny źródłowo ślad historii ziem dzisiejszej Francji datuje się na rok około 600 p.n.e., kiedy to południowe jej krańce znalazły się pod wpływem kolonistów greckich. Około roku 450 p.n.e., cały kraj padł ofiarą najazdu plemion celtyckich, później zwanych przez Rzymian Galami. Galowie, podzieleni na wiele rywalizujących ze sobą plemion nie stanowili zwartej siły, choć zdarzało im się także odnosić znaczące sukcesy militarne. W 387 p.n.e. udało im się najechać Rzym, który został zdobyty i splądrowany. Obroniło się jedynie wzgórze Kapitolu (jak podaje legenda, jego obrońcy zostali ostrzeżeni przez gęsi zamieszkujące świątynię Junony).
Z biegiem czasu szala rywalizacji galo-rzymskiej przechyliła się na stronę lepiej zorganizowanego południa. Rzymskie legiony przekroczyły Alpy i umocniły się po ich stronie w trakcie wojny w roku 125 p.n.e. Stworzona została nowa prowincja – Galia Narbońska. Historiografia tego okresu dzieliła obszar Francji na dwa obszary: Gallia Togata („ubrana w togę”, czyli będąca pod władztwem Rzymu) Gallia Comata („długowłosa”, czyli dzika, celtycka)