Historia Historia Brochowa sięga co najmniej II połowy XII wieku – wymieniany jest wówczas w dokumentach jako własność niejakiego Żyrona, wielkorządcy Mazowsza i Kujaw oraz jego syna Żyry Olta, który nadał Brochów klasztorowi w Czerwińsku. Z tego powodu wiązany był później z Czerwińskiem, od 1304 był własnością rodu Prawdziców, a następnie BrochowskichTomasz Chludziński, Janusz Żmudziński: Mazowsze, mały przewodnik. Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1978, s. 101. herbu PrawdzicAdam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 2. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1900, s. 122.. W XVII wieku jego właścicielami stali się Lasoccy. Olbracht Adrian Lasocki nadał Brochowowi prawa miejskie w 1667Franciszek Mincer: Lasocki Olbracht Adrian h. Dołęga (1631–1693). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XVI. Wrocław – Warszawa – Kraków : Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1971, s. 545..
W latach 1551–1561 i 1596 z fundacji Jana Brochowskiego – wojskiego warszawskiego, właściciela wsi – i jego rodziny wzniesiono tu kościół.