Z otrzymanych wartości konstruuje się końcowy wynik, zaczynając odpowiednio od wyniku uzyskanego w najdalszej przekątnej z prawej stron, ów wynik odpowiada za cyfrę jedności, wynik na kolejnej najbardziej z prawej strony przekątnej odpowiada cyfrze dziesiątek, na kolejnej setek itd.
Multyplikacja
Multyplikacją w siedemnastowiecznej i późniejszej polszczyźnie nazywano działanie mnożenia, podobnie jak numeracją nazywano liczenie, dywizją – dzielenie, frakcją – ułamek.
Przykładem niech będzie wyjątek Geometry polskiego zabawa o arytmetyce albo rachowaniu z podręcznika Geometra polski Stanisława Solskiego z 1683 roku: O multyplikowaniu frakcyj Liczących zmultyplikuj, dadzą liczącego; Toż uczyń mianującym, masz mianującego. Jeśli frakcją przyjdzie wprowadzić całego, Złam go: toż zmultyplikuj; wyjdzie produkt jego.
Słowo „multyplikacja” i słowa pokrewne występują w słownikach do „Słownika języka polskiego” pod redakcją Witolda Doroszewskiego i „Słownika wyrazów obcych” Władysława Kopalińskiego włącznie.
Przed XVII wiekiem Stanisław Grzepski używał formy „multiplikuią” (mnożą)Słownik polszczyzny XVI wieku T. 15: Mor – Nałysion, s.