W 1850 w Udrzynku notowano 16 osad (gospodarstw) rolnych, kuźnię, smolarnię, karczmę i osadę strzelca. W latach 1855–1856 wieś urządzono kolonialnie: z gruntu o powierzchni 730 morgów 270 prętów wydzielono 30 gospodarstw po 21–29 morgów, osady karczemną i kowalską po 1,5 morgi, smolarnię i osadę strzelecką po 15 morgów. Czynsz wzrósł z 271 rubli 85,5 kopiejki w okresie wolnizny do 300 rubli 24,5 kopiejki po jej upływie. Wsi w czasie urządzenia kolonialnego nie przyznano serwitutów. Przy oczynszowaniu w czasie uwłaszczenia wieś miała powierzchnię 227 mórg. Włościanie poprosili o możliwość wypasu bydła w lasach rządowych, gdyż od 1862 zakazano im tego. W 1867 zyskali obietnicę rządu guberni łomżyńskiej wydzielenia pastwiska o powierzchni 90 mórg, ale sprawy nie zrealizowano. W 1870 notowano, że włościanie z Udrzynka paśli owce nielegalnie w lasach rządowych. Dodatkowo w 1868 gospodarze z Udrzynka wystąpili o zwiększenie uposażenia (ilości ziemi dla gospodarzy), ponieważ uzyskali gorsze jakościowo ziemie. Nadziałów nie zmieniono.