Braun wziął udział w powstaniu warszawskim. Został mianowany przez kierownika Departamentu Informacji i Prasy Stanisława Kauzika szefem Inspektoratu Propagandy AK na obszarze Śródmieścia. Spędził dwa tygodnie w obrębie „republiki unijnej” na Powiślu, gdzie do 3 września dowodził związany z Unią twórca Zgrupowania „Krybar” kpt. Cyprian Odorkiewicz, a delegatem rejonowym był inny unionista Konrad Sieniewicz. Braun współtworzył z Zofią Kossak i Janem Brzechwą „Barykadę Powiśla”, wygłaszał przemówienia i pisał do „Kuriera Stołecznego”, organu SP.
W marcu 1945 po aresztowaniu przywódców Polskiego Państwa Podziemnego objął na zasadzie rotacji z ramienia SP stanowisko przewodniczącego RJN. W tej roli przejął po rezygnacji Stefana Korbońskiego 27 czerwca 1945 obowiązki Delegata Rządu na Kraj, sprawując je krótko do rozwiązania się RJN i Delegatury 30 czerwca 1945. Opracował ogłoszony 6 lipca 1945 i antydatowany na 1 lipca Manifest do Narodu Polskiego i Narodów Zjednoczonych i zawarty w nim Testament Polski Walczącej.