W 1938 założył z monarchistą Kazimierzem M. Morawskim i byłym piłsudczykiem Wacławem Budzyńskim z ramienia KPM Agencję Antymasońską, która wydawała „Biuletyn Antymasoński” tropiąc powiązania polityków i księży z lożami masońskimi. W rezultacie Braun stał się obiektem zainteresowania służb bezpieczeństwa wewnętrznego, a prezydent Sosnowca Józef Kaczkowski wytoczył mu proces. Wspólna kampania KPM i Agencji Antymasońskiej, której punktem kulminacyjnym były „dni antymasońskie” w listopadzie 1938, doprowadziła do rozwiązania zrzeszeń wolnomularskich w Polsce dekretem prezydenta Ignacego Mościckiego z 22 listopada 1938, mimo to Braun kontynuował walkę propagandową z domniemanymi sekretnymi wpływami masońskimi i żydowskimi w myśl założeń wrońskizmu. W 1938 nawiązał również – być może za pośrednictwem Bączkowskiego – kontakt z białą emigracją rosyjską oraz organizacją „Prometeusz”, której celem było rozbicie ZSRR poprzez inspirowanie separatystycznych dążeń narodowych.
W czasie II wojny światowej stanął na czele utworzonej przez siebie w początkach 1940 na bazie środowisk skupionych wokół KPM katolickiej organizacji polityczno-wojskowej Unia, do której członków należeli Stefan Kieniewicz, Zofia Kossak i Karol Wojtyła.