Dopiero 26 maja doszło do głosowania w sprawie prowizorium budżetowego. W obronie rządu Sikorskiego wystąpiły PSL Wyzwolenie i PPS. Partie te broniły Sikorskiego od chwili gdy stało się jasne że po jego upadku dojdzie do władzy rząd centrowo – prawicowy. W głosowaniu za skreśleniem funduszów dyspozycyjnych wypowiedziało się 279 posłów (Piast, ZLN, Chadecja, komuniści i mniejszości narodowe), natomiast za rządem głosowały kluby PPS, PSL Wyzwolenie, NPR oraz grupa Dąbskiego w sumie 117 głosów.
Wobec tego rząd Sikorskiego podał się do dymisji, a grupa Dąbskiego (14 posłów) wystąpiła z PSL Piast, tworząc klub sejmowy PSL Jedność Ludowa.
Misję utworzenia nowego rządu otrzymał Wincenty Witos i w nocy 28 maja powołano rząd w składzie:
Wincenty Witos (PSL „Piast”) – premier Stanisław Głąbiński (ZLN) – wicepremier i minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego (do 27 października 1923) Władysław Kiernik (PSL „Piast”) – minister spraw wewnętrznych Marian Seyda (ZLN) – minister spraw zagranicznych (do 27 października 1923) Aleksander Osiński – kierownik Ministerstwa Spraw Wojskowych (do 13 czerwca 1923) Stanisław Nowodworski (ChNSP) – minister sprawiedliwości Władysław Grabski – minister skarbu (do 1 lipca 1923) Władysław Kucharski (ZLN) – minister przemysłu i handlu (do 1 września 1923) Jerzy Gościcki (ZLN) – minister