Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z dokumentu z 1350 roku, w którym jako świadka opata lubińskiego Andrzeja odnotowano Wyszaka sołtysa z Turwi. W latach 1395–1437 jako właściciela we wsi odnotowano Tomisława Turewskiego. W 1414 roku Przybysław, sołtys z Turwi, przegrał proces sądowy z Elżbietą, żoną Szymona z Grunowa, o 4 grzywny. W latach 1448–1502 właścicielami wsi byli Jan i Tomisław Słupscy. W roku 1463 odnotowani jako dziedzice Słupi Wielkiej oraz Turwi. W 1463 roku podczaszy poznański i burgrabia pyzdrski Boguchwał wraz z bratem Zawiszą sprzedali Janowi i Tomaszowi, dziedzicom Turwi oraz Słupi Wielkiej, połowę wsi Turew. W 1463 roku jako dziedzice niedzielni Słupi Wielkiej zapisali Katarzynie, żonie Jana, po 300 grzywien posagu oraz wiana na całej wsi Turew. W roku 1475 bracia ci dokonali podziału majętności. Tomasz otrzymał połowę Turwi, całą wieś Słupia Wielka i połowę wsi Słupia Mała, połowę Murzynowa oraz połowę Kotowa. Jan natomiast otrzymł drugie połowy tych wsi. W 1475 Jan Słupski zapisał swej żonie Katarzynie po 300 grzywien posagu i wiana na Żabikowie w powiecie pyzdrskim oraz na połowie Turwi.