jak obrazy, rzeźby, oraz mały dzwon. Z zaistnieniem kapliczki wiązano nadzieję na sprawowanie liturgii mszy św. Żywa jest pamięć o Romanie Baczyńskim, kierowniku szkoły (1923-1931), który chciał powiększyć kapliczkę, by można sprawować liturgię. Do rozbudowy jednak nie doszło. Według spisu z 31 grudnia 1900 nazwę Trzebuska stosowano dla gminy miejscowej, obejmującej wsie Trzebuska, Kąty Trzebuskie i Zmysłów. Do Trzebuski zaliczano także nienależący do gminy miejscowej obszar dworski. Obszar tej pierwszej obejmował 898 ha, a dworski – 956. W gminie miejscowej znajdowało się wówczas 291 domów (213 w samej Trzebusce, 69 w Kątach i 9 w Zmysłowie), a na obszarze dworskim 9. W gminie miejscowej mieszkało 1501 osób (niewielka przewaga kobiet) – wszystkie polskojęzyczne. Wśród nich z 41 osób deklarowało judaizm, a reszta wyznanie rzymskokatolickie. Obszar dworski zamieszkiwało 27 mężczyzn i 23 kobiety, w tym 15 osób wyznania mojżeszowego. W tym czasie we wsi działała jednoklasowa szkoła ludowa. W gminie miejscowej hodowano 158 koni, 637 sztuk bydła i 53 świnie. Nie hodowano owiec. Na obszarze dworskim hodowano 3 konie i świnie oraz 16 krów. Oprócz podlegania administracji powiatu kolbuszowskiego, czyli starostwu, Trzebuska podlegała jednostkom administracji sądowej i sanitarnej, także nazywanymi powiatami, w Sokołowie.