W okresie międzywojennym Trzeboś, należąc do powiatu kolbuszowskiego, została włączona do województwa lwowskiego. W ramach reformy administracyjnej z 1933 gmina wiejska Trzeboś 1 sierpnia 1934 została gromadą w gminie wiejskiej SokołówRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 lipca 1934 r. o podziale powiatu kolbuszowskiego w województwie lwowskiem na gminy wiejskie (). 11 listopada 1931 w centrum wsi usypano Kopiec Niepodległości. W 1936 działacze ludowi z Trzebosi zorganizowali „marsz na Sokołów”, a w 1937 mieszkańcy wzięli udział w strajku chłopskim, co w czasie PRL dało pretekst do zmiany wezwania kopca. Jednym z trzech przywódców strajku w powiecie kolbuszowskim był trzebosianin Michał Falandys. W okresie międzywojennym otworzono szkoły podstawowe w Trzebosi i na Podlesiu. W czasie II wojny światowej, na przełomie lat 1939/1940, w Trzebosi i kilku sąsiednich wsiach powstała komórka konspiracyjna „Czyn”, której członkowie później zasilili Związek Walki Zbrojnej i Armię Krajową. Trzeboś została objęta zasięgiem Placówki Sokołów-Nienadówka „Sosna II”, Obwodu Kolbuszowa „Kefir”, Inspektoratu Rzeszów Armii Krajowej. W tym czasie w Trzebosi i okolicach działały różne organizacje ruchu oporu, a w samej Trzebosi przez pewien czas była centrala powiatowa („Nadleśnictwo”) Batalionów Chłopskich.