Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Początkowo była własnością szlachecką należącą do Trzcielińskich herbu Poturgi, a od początku XV wieku wsią kościelną. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1435 miejscowość leżała w powiecie poznańskim w Koronie Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Konarzewo koło Stęszewa.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi z czternastowiecznych źródeł sądowych. Datowany jest na 1388 i dotyczy pozwu Arona Żyda poznańskiego o 8 grzywien długu oraz lichwę wobec właściciela Trzcielina Wincentego Trzcielińskiego (notowanego również Rczeliński, Herczeliński), herbu Poturgi. W latach 1388-1389 sąd orzekł, że Wincenty Trzcieliński winien zapłacić Piotrowi Milsdorfowi 5 grzywien 6 groszy tytułem poręki. Gdyby jednak nie zapłacił pieniędzmi, powinien dać w naturze Piotrowi oraz sądowi po dwie sztuki bydła albo dać mu wwiązanie w swoje dobra. W 1389 Wincenty toczył proces z Bodzętą Brodziszewskim. W 1389 zawarł ugodę ze Szczedrzykiem w sprawie poręczenia i miał mu zapłacić 6 grzywien, a jeśli nie zapłaci, dać wwiązanie w dziedzinę Trzcielin z wodami, stawami, łąkami, rolami i zbożem. W 1389 miał zapłacić Piotrowi z Nosilina 6 grzywien.