Proces nabiera tępa po obumarciu liści i po odcięciu dostaw asymilatów system korzeniowy ostatecznie zamiera.
Anatomia Budowa pierwotna mały|Budowa pierwotna korzenia Hordeum vulgare
Epiderma Typowy korzeń otoczony jest epidermą (skórką). Ze względu na liczne różnice pomiędzy epidermą pędu a epidermą korzenia bywa ona nazywana ryzodermą lub epiblemą. Zwykle z komórek ryzodermy rozwijają się liczne włośniki (nie ma ich na korzeniach powietrznych oraz u roślin wodnych). Najczęściej ryzoderma składa się z pojedynczej warstwy komórek. Jednakże korzenie powietrzne epifitów pokrywa epiderma wielowarstwowa, nazywana welamenem. Ten rodzaj epidermy pozwala na absorpcję wody z powietrza, mgły oraz deszczu. Włośniki znacząco zwiększają powierzchnię chłonną korzeni. Liczne występowanie tych wypustek oraz ich kształt sprawiają, że zewnętrzna powierzchnia chłonna korzenia może być wielokrotnie większa od powierzchni organów nadziemnych. U żyta stwierdzono na przykład, że w stadium kłoszenia się powierzchnia korzeni wynosiła około 700 m², podczas gdy powierzchnia części nadziemnych wynosiła mniej niż 1 m².