Coligny wyszedł oburzony z posiedzenia.
mały|upright|Obraz Giorgio Vasariego namalowany na życzenie papieża Grzegorza XIII (Watykan).
Zamach na admirała Gasparda II de Coligny Królowa Katarzyna bała się Coligny'ego i siły hugenotów (którzy stanowili około 10% ludności Francji), dlatego, prawdopodobnie z Anną d’Este, opracowała plan zamordowania admirała, wykorzystując do tego Charlesa de Louviersa. Zamach przeprowadzony 22 sierpnia nie powiódł się, jednak Coligny został ranny w ramię. Wbrew sugestiom doradców nie uciekł z Paryża, powodem była bolesna rana od kuli. Król, który nie wiedział, że to jego matka zorganizowała zamach, przyznał Coligny’emu ochronęCarroll W.H., Historia Chrześcijaństwa Tom IV, Bielany Wrocławskie: Wektory, 2011, 393-394..
Hugenoci, którzy jeszcze nie opuścili Paryża po ślubie Henryka z Nawarry, byli oburzeni. Zdaniem historyków katolickich grupa kalwinów pod dowództwem Odeta de La Noue Teligny’ego (zięcia admirała) postanowiła sprowadzić do miasta 4000 konnych, zająć Luwr i pociągnąć do odpowiedzialności zamachowców, którzy stali za zamachem na admirała Coligny’ego.