jesion Fraxinus, może być też wąs czepny jak u grochu Pisum), trójlistkowe nieparzystopierzaste – tylko 1 para bocznych listków na osadce i jeden listek na końcu osadki (oddalony od listków bocznych) – np. u lucerny Medicago, parzystopierzaste – osadka nie jest zakończona listkiem (np. mahoniowiec Swietenia) przerywanopierzaste – listki duże poprzedzielane są listkami małymi (np. glistnik Chelidonium), wielokrotnie złożone – poza główną osią (osadką) mają oś 2, czasem 3 rzędu i odpowiednio listki ułożone na dodatkowych, bocznych osiach liści (np. marchew Daucus, długosz Osmunda).
Anatomia thumb|Anatomia liścia. Legenda: 1) kutykula, 2) górna epiderma, 3) miękisz palisadowy, 4) miękisz gąbczasty, 5) dolna epiderma, 6) szparka, 7) komórki szparkowe, 8) drewno, 9) łyko, 10) wiązka przewodząca
Liść asymilacyjny roślin okrytonasiennych tworzą najczęściej trzy rodzaje tkanek: epiderma, mezofil i wiązki przewodzące. Głównym składnikiem tkanki podstawowej w liściach zielonych jest mezofil.