thumb|230px|Kraje założycielskie Świętego Przymierza i granice pozostałych krajów w 1840 r. Święte Przymierze (, , ) – sojusz zawarty przez Austrię, Prusy i Rosję 26 września 1815 w Paryżu, po okresie wojen napoleońskichM. Żywczyński, Historia powszechna 1789-1870, wyd. 8, Warszawa 1997, s. 246. i zakończeniu kongresu wiedeńskiego w czerwcu tego samego roku.
Historia Przymierze zostało zawarte z inicjatywy cara Rosji Aleksandra I, przez: Imperium Rosyjskie, Cesarstwo Austriackie (w osobie cesarza Franciszka I) i przez Królestwo Prus (w osobie króla Fryderyka Wilhelma III)Święte Przymierze, [w:] Historia. Encyklopedia szkolna WSiP, wyd. 4 zm. i rozsz., red. A. Friszke, E.C. Król, WSiP, Warszawa 2004, s. 891.. W latach 1816–1817 do Świętego Przymierza zaproszono wszystkie kraje europejskie z wyjątkiem Turcji, jako kraju niechrześcijańskiego. W 1818 do Świętego Przymierza przystąpiło Królestwo Francji.
Deklarowanym celem Świętego Przymierza była promocja zasad chrześcijańskich w polityce zagranicznej i wewnętrznej państw. W praktyce cel ten przekładał się na obronę legitymizmu i dążenie do równowagi sił pomiędzy mocarstwamiM. Sczaniecki, Powszechna historia państwa i prawa, opr. K. Sójka-Zielińska, wyd. 9, LexisNexis, Warszawa 2003,s.