W 1438 Elżbieta Lgińska siostra Kaspra Drzewieckiego, pozwana został przez Mikołaja plebana z Lginia o czynsz ze Starych Drzewiec. W 1438 Kasper Drzewiecki uzyskał w tej sprawie przekazanie sporu swej siostry do konsystorza wrocławskiego z powodu przynależności Starych Drzewiec do diecezji wrocławskiej. W latach 1496-1512 przy okazji transakcji oraz spraw sądowych odnotowany został dziedzic we wsi Kasper Krakwicz Drzewiecki. W 1498 Kasper pozwany został przez Piotra z Opalenicy sędziego poznańskiego o bezprawne zajęcie jego wsi Łysiny. Starosta wschowski nakazał Drzewieckiemu ustąpić z tej wsi. W 1512 Mikołaj Krakwicz ze Starych Drzewiec oskarżony został o napad na czeladź starosty wschowskiego w czasie najścia tegoż na kupców przejeżdżających przez teren królestwa oraz o bezprawne pobranie od Hanrosta Zebrota kupca z Norymbergi jednej kopy groszy opłat oraz cła. Sąd nakazał zapłę kary zwanej „niestane”.
W 1517 źródła wymieniają kolejnych właścicieli we wsi: szlachcica Michała Nosticza dziedzica w Starych Drzewcach oraz w 1527 Barbarę Drzewiecką córkę Rafała Leszczyńskiego.