Na początku 1974 Steve Jones zwrócił się do McLarena o pomoc finansową dla The Strand. McLaren przystał na to, opłacając wynajem miejsca prób. Glen Matlock, który wówczas pracował w „Too Fast to Live, Too Young to Die” jako sprzedawca, został nowym basistą zespołu (na miejsce Nunesa)Savage, Jon England’s Dreaming, s. 70–80.. W listopadzie McLaren wyjechał na kilka miesięcy do Nowego Jorku, gdzie przez pewien czas sprawował opiekę menedżerską nad zespołem New York Dolls. Tam zafascynował się nowo powstającą sceną muzyczną i ludźmi z nią związanymi. Szczególnie do gustu przypadły mu: wygląd i radykalna postawa Richarda Hella (wówczas w Television). Po powrocie do Londynu w maju 1975 postanowił osobiście zająć się karierą The Strand (The Swankers)Savage, Jon England’s Dreaming, s. 87–90, 92, 97.. Na jego polecenie usunięto z zespołu Nightingale’a, a za gitarę chwycił JonesStrongman, Phil Pretty Vacant, s. 84–85.. Rozpoczęto także poszukiwania nowego wokalisty. Na liście kandydatów branych pod uwagę pojawiło się nazwisko m.in. Midge’a Ure’aStrongman, Phil Pretty Vacant, s. 93–94;