James Henry Craig (ur. 1748 w Gibraltarze, zm. 12 stycznia 1812 w Londynie) – brytyjski żołnierz i administrator, gubernator generalny Brytyjskiej Kanady w latach 1807–1811.
Życiorys Pochodził ze szkockiej rodziny. Był synem Hew Craiga, sędziego. W 1763 roku rozpoczął karierę wojskową, zaciągając się do 30. Regimentu Piechoty. W 1770 roku został awansowany do stopnia adiutanta. Następnie przeszedł do 47. Regimentu Piechoty. Od 1774 roku służył w tej jednostce w brytyjskich koloniach w Ameryce Północnej. Po stronie brytyjskiej brał udział w wojnie o niepodległość. W 1775 roku został ranny w bitwie pod Bunker Hill. W 1776 roku wraz ze swoim udziałem walczył z Amerykanami pod Trois-Rivières. W 1777 roku został dwukrotnie ranny. Generał-major John Burgoyne awansował go do stopnia majora 82. Regimentu Piechoty. W latach 1778–1781 wraz z tą jednostką walczył w Nowej Szkocji, w Penobscot i w Północnej Karolinie. W 1781 roku został podpułkownikiem.
W 1794 roku służył w Niderlandach, gdzie został generałem-adiutantem, a później generałem-majorem. W 1795 roku w Kolonii Przylądkowej walczył z Holendrami. Od tego roku do 1797 był brytyjskim gubernatorem Kolonii Przylądkowej.