Udział dni słonecznych w roku dochodzi do 38%.
Historia Starożytność Na terenie wsi zbadano podczas wykopalisk rozpoczętych w 2005 roku cmentarzysko kultury wielbarskiej, identyfikowanej z Gotami. Było użytkowane od II do początków V wieku naszej ery.
W jego centralnej, najwyżej położonej części znajdowały się pochówki szkieletowe w dużych grobach, otoczonych strukturami drewnianymi. Zostały one obrabowane w starożytności i zapewne były bardzo bogate, odnaleziono fragmenty złotej blaszki, która kiedyś pokrywała znajdujące się w nich ozdoby.
Wokoło części centralnej znaleziono skromniejsze pochówki szkieletowe i ciałopalne. Do chowania spalonych szczątków nie stosowano popielnic, tylko pojemniki z materiału organicznego – zapewne skórzane.
Odkryto także bardzo interesujący, bo rzadko spotykany pochówek w łodzi – zwłoki były umieszczone w czółnie z kłody drewnianej.
Nowożytność W 1890 wieś została odnotowana pod nazwą Swaryczew w źródle. Już wówczas należała do parafii Dub, leżała w gminie Kotlice, liczyła 3 domostwa i 38 mieszkańców wyznania rzymskokatolickiego, trudniących się rolnictwem.