Wieś jest położona z dala od sieci głównych dróg. Jedyną drogą przechodzącą przez miejscowość jest droga powiatowa nr 1687N, łącząca Łankiejmy z Gudnikami. W odległości 2,3 km od granicy wsi w kierunku północnym jest zlokalizowana stacja kolejowa w Łankiejmach, położona przy linii kolejowej nr 353 Poznań Wschód – Skandawa.
Historia mały|lewo|budynek dawnej szkoły podstawowej Nazwa wsi pochodzi od prus. imienia Susenik. Dawniejsze nazwy Suśnika to: Sussnicken (1481), Syssenicken (1485), Susenicken (1533), a od 1780 r. Sussnick.
W 1367 r. Zakon krzyżacki nadał w lenno ziemie w okolicach zamku w Łankiejmach rycerzowi pruskiemu, który nazwał się Hensil Trawpe. Ten zaś na przyznanych sobie gruntach, liczących 74 łanów, założył dwie wsie – Łankiejmy i Suśnik. Po wojnie trzynastoletniej (1454-1466), Łankiejmy z zamkiem, Głowbity, Suśnik i Krzemity, jako rekompensatę za zaległy żołd otrzymał w lenno zaciężny rotmistrz Truchsess von Wetzhausen. W drugiej połowie XVII w. dobra te przeszły we władanie rodziny von der Groebenów z Bezławek. Do Łankiejm przeniósł się stamtąd Heinrich Wilhelm von der Groeben (1657-1729). W 1785 r. jego syn Wilhelm Ludwik, pułkownik w wojsku polskim, zmarł bezpotomnie w Łankiejmach.