po reformie administracyjnej w Prusach wieś przyłączono do powiatu Szadzko w prowincji pomorskiej (odłączając tym samym od Brandenburgii). W 1832 r. majątek ziemski Sulibórz stał się własnością Alberta A. Mätzke. W 1878 r. majątek nabył von Rabe z Berlina, znacznie rozbudował folwark liczący wówczas 1 043 ha, zbudował gorzelnię. W latach 20. XX wieku majątek przejęła rodzina Büttner, który pozostał w jej rękach do 1945 r. W 1945 r. wieś znalazła się na linii frontu, zrujnowana została większość zabudowań – głównie zagród chłopskich, kościół, pałac. Wieś została zasiedlona z dość znacznym opóźnieniem. Majątek upaństwowiono, później funkcjonowała tu Rolnicza spółdzielnia produkcyjna potem powstało Państwowe Gospodarstwo Rolne, od 1991 r. w zasobach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Obecnie częściowo wydzierżawiony.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół pw. św. Wojciecha z XV wieku i z końca XIX wieku, odbudowany po 1990 r. Kościół filialny, rzymskokatolicki należący do parafii pw.