Dodatkowo w tej części wsi mieszkało też pięciu ubogich chłopów (zagrodników). Natomiast w części Sudraskiego mieszkali: Jan Scierka, Vieczorek, Jan Paszych i Andrzej Podynek, mieszkało tu również 2 zagrodników. Był też młyn użytkowany przez niejakiego Augustinusa.
Przez wiele lat wieś podzielona była na dwie części: część Sudraskich i drugą część należącą do różnych rodów. Wśród tych rodów wyróżniał się Jan z Łowiczka Łowicki, który w 1611 roku został sekretarzem królewskim na dworze Zygmunta III. Szybko piął się po szczeblach kariery. W 1618 roku był już sędzią ziemskim brzeskim, następnie został podkomorzym brzeskim, w końcu starostą brzeskim. W kolejnych latach przeniósł się zapewne na Kujawy. W 1628 roku został kasztelanem lądzkim potem inowrocławskim. W tym czasie kupił część majątku Sudragi, zapewne od Tułochowskich. Rola Łowickiego rosła, włączył się do prac sejmowych, był członkiem wielu komisji i deputacji, lustrował dobra królewskie, był nawet marszałkiem sejmu 1624 roku. W końcu życia miał liczne starostwa i należał do orszaku królowej. Ożenił się z Ewą Zadzikówną. Zmarł w 1640 roku jako właściciel wielu majątków w całej Polsce.