Ze swojej strony Abraham miał zrezygnować na rzecz Mościca z miasta Kiebłowa wraz z wsiami, a w tym Widzimia na sumę 2800 grzywien. Układ ten nigdy nie został zrealizowany. W 1425 król polski Władysław II Jagiełło zabronił rozpatrywania sporów między Mościcem ze Stęszewa, a Abrahamem Kiebłowskim o Kiebłowo z wsiami, a w tym z Widzimiem.
W 1428 Abraham Kiebłowski prowadził spór sądowy z kmieciem Przykutą z Widzimia. Sąd wydał wyrok, że Przykuta miał zapłacić Abrahamowi potrójny czynsz 15 szer. groszy za okres 3 lat, za kmiecia ręczył Jan Niałecki. W ramach ugody dodatkowo strony miały też postawić po dwa domy. W latach 1466–1490 majętności widzimskie odziedziczył syn Abrahama również Abraham Kiebłowski z Kiebłowa. W 1466 zapisał swojej żonie Katarzynie po 550 grzywien posagu oraz wiana na wsiach Widzim, Wroniawy, Solec i Stradyń.