W 1428 Piotr Urbanowski ze Snowidowa oraz Urbanowa zapowiedział przed sądem ziemskim obie wsie jako swoją własność. W 1469 Mikołaj Snowidowski, zwany też Urbanowskim, zapisał swojej żonie Małgorzacie po 70 grzywien posagu oraz wiana m.in. na połowie Snowidowa. W 1489 Mikołaj ten wraz z żoną Małgorzatą, panią wienną w Snowidowie, sprzedali swoim dziedzicom z Kurnatowic m.in. 2 grzywny czynszu rocznego na Snowidowie z zastrzeżeniem prawa wykupu za 20 grzywien. W 1493 Mikołaj Snowidowski sprzedał Janowi Borzysławskiemu wieś Snowidowo za 200 grzywien i kupił od niego jego prawo do połowy Wierzchaczewa, zastawionego wraz z Sokolnikami Małymi przez zmarłego wojewodę poznańskiego Stanisława Ostroroga za kwotę 500 grzywien, a następnie nabywca zapisał swojej żonie Małgorzacie po 75 grzywien posagu oraz wiana na Wierzchaczewie. Po śmierci Mikołaja Snowidowskiego majątek dziedziczy w latach 1511–1514 wdowa Małgorzta Snowidowska wraz z synem Grzegorzem dziedzicem Nowego Urbanowa.
W 1486 Mikołaj Chełmski z Chełmna koło Pniew sprzedał Janowi Brodnickiemu 1/3 przezysków na Snowidowie z zastrzeżeniem prawa wykupu za 13 grzywien.