Z tego powodu niektóre z nich są wykorzystywane jako gatunki wskaźnikowe (bioindykatory). Wodne skąposzczety stanowią pokarm wielu zwierząt, zwłaszcza ryb, a lądowe są zjadane przez płazy, ptaki, ssaki, wije oraz niektóre owady.
Klasyfikacja Filogeneza pierścienic zaliczanych do siodełkowców pozostaje słabo poznana. Przez ponad 100 lat skąposzczety były klasyfikowane w dwóch głównych grupach (Microdrili i Megadrili). Do pierwszej zaliczano małe organizmy związane głównie ze środowiskiem wodnym, a do drugiej większe gatunki glebowe. W XX wieku przedstawiono wiele hipotez klasyfikacji Oligochaeta, jednak żadna z nich nie została dotychczas potwierdzona kolejnymi badaniami. Naukowcy zajmujący się badaniem filogenezy tej grupy organizmów odchodzą nawet od stosowania podziału skąposzczetów na poziomie rzędów do czasu uzyskania wiążących wyników badań.
Opisano ponad 8000 gatunków skąposzczetów, których prawdopodobnie około 5000 nazw można uznać za poprawne. Reszta to nazwy synonimiczne.