W 1517 r. Mikołaj Kopernik osadzał chłopów na opuszczonych włókach, po wojnach polsko-krzyżackich. Po wojnie 1519-1521 wieś ponownie opustoszała. W połowie XVI wieku wieś obejmowała 52 włóki, zasiedlone osadnikami z Mazowsza. W końcu XVIII w. we wsi było 38 domów. Na przełomie XVIII i XIX w. we wsi powstała szkoła. W 1825 r. nauczycielem w tej szkole był Andrzej Pieczewski. Do szkoły w tym czasie uczęszczało 40 dzieci, z których tylko jedno mówiło po niemiecku. Uczniowie umieli czytać i pisać po polsku. Pod koniec XIX w. Spręcowo obejmowało 1112 ha ziemi i było tu 119 domów z 602 mieszkańcami. W tym czasie we wsi mieszkali Polacy. W latach 1888–1891 funkcjonowała tu biblioteczka Towarzystwa Czytelni Ludowych. Bibliotekarzami byli: Jakub Junker (kowal) oraz Tadeusz Moric. Kolektorem tej czytelni był J. Dost.
W okresie międzywojennym działało w Spręcowie koło Związku Polaków w Niemczech. Do koła należeli: Piotr Heina, Antoni Luka, Joanna i Joachim Lukowie, Łucja Pieczkowska, Paweł Polakowski.
W 1993 r. we wsi mieszkało 295 osób (wliczając Pistki). Obecnie mieszka 513, a Spręcowo jest wsią sołecka.
Przypisy
Bibliografia Daniela Lewicka, Ryszard Tomkiewicz, Gmina Dywity. Teraźniejszość i przeszłość. OBN Olsztyn, Olsztyn 1994. Karmel – Spręcowo Spręcowo
Kategoria:Spręcowo