W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Słupia należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Słupia należała do okręgu sarnowskiego tego powiatu i stanowiła odrębny majątek, którego właścicielami byli wówczas (1846) chłopi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Słupia liczyła 604 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 91 dymów (domostw).
W latach 1954–1958 wieś była siedzibą władz gromady Słupia Kapitulna, po jej zniesieniu w gromadzie Sierakowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Publikacja z 1964 roku podaje, że Słupia Kapitulna jest jedną z miejscowości występowania grupy Hazaków.
Urodzeni w Słupi Kapitulnej Stanisław Kiałka – oficer Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, więzień gułagu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Słupia Kapitulna jako Słupia w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Słupia Kapitulna Kategoria:Wsie kapituły katedralnej gnieźnieńskiej (województwo poznańskie)