Mimo to, pierwotny budynek dworu można zaliczyć do nurtu skromnej architektury klasycystycznej, powstającej na prowincji w pierwszych dziesięcioleciach XIX wieku, szczególnie w okresie Królestwa Kongresowego.
Na wschód od dworu rozpościera się park mający charakter malowniczego, krajobrazowego założenia. Jego wytyczenie datuje się w przybliżeniu na okres po połowie XIX stulecia. W kompozycji dominują dwa stały połączone kanałami, dostępne dla spacerowiczów z sieci alejek i zabytkowej alei wschodniej, wyznaczającej granicę założenia. Pośród występujących tu drzew wyróżniają się buki i dęby, sosna wejmutka, graby i brzozy.
Po 1945 roku rozebrano część zabudowy gospodarczej, a dziedziniec folwarczny uległ podzieleniu i daleko idącej przemianie, przez co dawny układ uległ zatarciu. Również powojenne remonty zatarły dawny wystrój elewacji.
W roku 2006 dokonano kompleksowej renowacji zespołu dworskiego, finansowanej w przeważającej części ze środków Unii Europejskiej, z udziałem funduszy Ministerstwa Kultury i gminy Turek. Odrestaurowano dwór, od nowa rozplanowano też założenie parku, oczyszczając stawy i drzewostan.