W 1881 r. folwark Szymanowice Dolne i Górne (własność Ledóchowskiego) posiadały rozległość mórg 740: grunty orne i ogrody mórg 279, łąk mórg 112, pastwiska mórg 14, lasu mórg 302,wody mórg 11, nieużytki mórg 22, budynków murowanych 1, drewnianych 15, płodozmian 11. polowy, las urządzony.
Wieś Szymanowice Dolne osad 22, mórg 238, Szymanowice Górne 99 mórg należały do dóbr Klimontów.
W połowie XV w. Szymanowice major, w parafii Olbierzowice, własność Nowowieskiego h. Sulima, miały 9 łany kmiece, 2 karczmy, 6 zagrodników z rolą, z których dziesięcinę, wartości 10 grzywien, dawano plebanowi w Charzowicach, 2 folwarki rycerskie płaciły dziesięcinę, wartości 3 grzywien plebanowi w Piandziszowie. Na rzece Koprzywniance były dwa młyny.
Szymanowice minor, własność Szymanowskiego i Ossolińskiego, miały 7 łanów kmiecych 3 karczmy, 2 zagrodników z których dziesięcinę snopową i konopną, wartości 6 grzywien, płacono plebanowi w Charzowicach (Długosz, L. B., II, 349, 367). Według registru poborowego powiatu sandomierskiego z r. 1508 wieś Szymanowice, część Nowej Wsi, i inne, we własności Kacpra i Anny z Nowej Wsi płaciły poboru 4 grzywny 24 grosze.