Rząd Prystora podjął też działania mające osłabić opozycję – od jesieni 1932 roku do rozwiązywania struktur endeckiego, skrajnie prawicowego Obozu Wielkiej Polski w niektórych województwach. Wiosną 1933 zdelegalizowano całość. Zastosowano także represje względem Komunistycznej Partii Polski.
W tym czasie w BBWR wyodrębniły się cztery główne grupy: liberalna grupa skupiona wokół Kazimierza Bartla, byli członkowie Związku Naprawy Rzeczypospolitej, „grupa pułkowników” – ścisłe otoczenie Piłsudskiego, pełniące kierowniczą rolę w całym Bloku i państwie, w skład kręgu „pułkowników” wchodzili m.in. Józef Beck, Janusz Jędrzejewicz, Wacław Jędrzejewicz, Adam Koc, Leon Kozłowski, Ignacy Matuszewski, Bogusław Miedziński, Bronisław Pieracki, Aleksander Prystor, Walery Sławek, Kazimierz Świtalski, Adam Skwarczyński, konserwatyści i przedstawiciele wielkiego kapitału, m.in. Janusz Franciszek Radziwiłł. Przysłowiowa stała się także tzw. „czwarta brygada”, czyli koniunkturaliści, osoby wstępujące do BBWR z nadzieją na uzyskanie z tego tytułu korzyści.