Ci natomiast zasiedlali swe świeżo pozyskane dobra ruską ludnością chłopską.
Głównym powodem ufundowania cerkwi w nowo lokowanej wsi w Szóstce, było zapewnienie obsługi potrzeb religijnych osiedlającej się tam ludności prawosławnej.
W XIV–XVI wieku wieś Szóstka administracyjnie leżała w granicach województwa trockiego, będącego częścią Wielkiego Księstwa Litewskiego.
W 1551 roku król Zygmunt August edyktem zniósł ograniczenia ludności prawosławnej w dostępie do urzędów i godności, które zostały ograniczone Unią w Krewie, w 1385 rokuAntoni Mironowicz, Kościół Prawosławny w dziejach Rzeczypospolitej, Elpis 1/1, 85-125, s. 91..
W tym samym roku, w 1551, Stefan Zbaraski (ur. 1518 w Trokach, zm. 1585) ufundował we wsi Szóstka prawosławną cerkiew pw. Narodzenia NMP.
Po Unii Lubelskiej w 1569 roku wieś Szóstka wraz z okolicznymi miejscowościami stała się częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Następny kościół we wsi Szóstka dla wyznawców greckokatolickich, oraz innych wyznań, wybudowany został w 1758 r. Nie jest znany projekt oraz wykonanie.