Koń kabardyński – stara rasa konia gorącokrwistego wywodząca się z Kaukazu. Charakteryzuje ją wytrzymałość, doskonała równowaga i stabilny chód w trudnym terenie, zdolność do pokonywania długich dystansów, odwaga i inteligencja.
Określenie „koń kabardyński” nawiązuje do obszaru położonych w dorzeczu Tereku. Zwierzęta te były na Kaukazie szeroko rozpowszechnione i cieszyły się stałą popularnością. Skrzyżowanie ich z końmi pełnej krwi angielskiej doprowadziło do powstania koni anglokabardyńskich, wysoko cenionych w sporcie jeździeckim.
Opis Temperament pozostaje spokojny i wyważony. Współcześnie uchodzą za jedne z najlepszych koni przystosowanych do warunków górskich. Dzięki bardzo pewnemu stąpaniu są w Republice Kaukazu popularnym środkiem transportu.
W obrębie rasy wyróżnia się trzy podstawowe typy: ciężki, średni i lekki. Typ ciężki wykorzystywany jest głównie do prac polowych, lekki natomiast przeznaczony jest przede wszystkim do jazdy wierzchem. Odmiana średnia nie ma charakteru specjalistycznego. W ramach rasy wyodrębnia się również odmianę czerkieską.