Duży dystans maksymalny między dwoma aktywnymi końcówkami sieci (aktywnym koncentratorem lub kartą w topologii gwiazdy). Jednolity interfejs programistyczny: Karty ARCNET przeważnie posiadały jeden z dwóch rodzajów procesorów, dzięki czemu wystarczały tylko dwa sterowniki, żeby obsłużyć wszystkie rodzaje kart ARCNET różnych producentów. Dwie topologie sieci: gwiazda i szyna; możliwość łączenia tych topologii w różne kształty, zależnie od potrzeb. Brak efektu "przechwytywania" medium ze względu na sztywny podział czasu dostępu do medium (token passing). Wykorzystanie okablowania RG62 niegdyś powszechnie stosowanego w systemach IBM (terminale rodziny 3270).
Wady ARCNET-u to: Mała dostępność urządzeń: kart, aktywnych i pasywnych koncentratorów, czy 93-omowego kabla koncentrycznego. Brak oficjalnych sterowników dla systemów Microsoftu nowszych niż Windows 95, zupełny brak sterowników dla wielu systemów.