Jego syn Jan Walenty Węgierski herbu Wieniawa w 1796 roku przekazał te dobra usynowionemu przez siebie Antoniemu Wiewiórskiemu, który wybudował istniejący do dziś drewniany dwór. Po nim dwór odziedziczył jego syn Karol, a następnie Stefan, który sprzedał dwór w 1879 roku swojemu krewnemu Józefowi Antoniemu Wiewiórowskiemu posiadającemu Dzięciołowo. Przed II Wojną światową z dworem związani byli spadkobiercy Wiewiórskich. Po zajęciu Białostocczyzny przez ZSRR po 17 września 1939 roku mieszkańcy dworu zostali zesłani na Syberię. Po powrocie części z nich do dworu, ich potomkowie zamieszkują go do dziś.
Drewniany parterowy dwór zbudowano prawdopodobnie w 1 poł. XIX w. Dwór założono na planie prostokąta, fasadę wyróżnia trójosiowy ganek mieszczący główne wejście. Poddasze ma charakter użytkowy. Powyżej ganku widoczna jest facjatka. Dwór nakryty jest czterospadowym dachem. Ganek zdobi niewielki, wycięty w drewnie gzyms, w postaci wzoru przeplatających się półokręgów. Elewacje główna i ogrodowa są symetryczne, posiadają po jedenaście osi. Okna posiadają prostokątne, profilowane opaski i okiennice. Zachował się relikt parku.