Miejscowość wspominały historyczne dokumenty prawne, własnościowe i podatkowe. W 1411 kanonik kapituły katedralnej poznańskiej Miroszek z Bytynia, tenutariusz i oficjał pszczewski prowadził spór sądowy z Mikołajem Chycińskim z Chyciny koło Międzyrzecza o zabranie przez niego z Szarcza czterech kmieci. W 1469 miejscowość należała do powiatu poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1508 wieś należała do parafii Pszczew. W tym roku odnotowano pobranie podatku z miejscowości od 9 kwart roli po 3 grosze. W 1509 od 9 kwart oraz od sołtysa od 2 kwart. W 1510 od 9 kwart, a od sołtysa od połowy łana. W 1580 od 4,5 łana oraz od 4 zagrodników i jednego komornika. W 1564 Szarcz należał do klucza pszczewskiego biskupów poznańskich. We wsi było 14 łanów, z czego 2 łany należały do sołtysa, 9 łanów było osiadłych, z których płacono po 18 groszy czynszu, jednią ćwiertnię owsa, 2 koguty, 15 jaj. Z trzech łanów opuszczonych płacono po 18 groszy czynszu, a sołtys dawał dwa floreny i 4 grosze. Karczmarz płacił od karczmy 18 groszy. W sumie dochód z Szarcza wynosił 6 grzywien 10 groszy, 9 ćwiertni owsa, 18 kogutów, 2 kopy jaj plus 15 jaj.