W 1806 roku mieszkało tu 87 osób, a w roku 1905 majątek zamieszkiwało 59 osób.
Pierwsze zapisy dotyczące Schadauer Mühle, należącego do majątku Schadau, pojawiają się w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego w roku 1890.
W okresie międzywojennym majątek należał do pruskiej rodziny Burgdorf, Młyn funkcjonował i miał dobrą opinie w okolicy. Żarna mlewnika wykonane były w Elblągu (Miały napisy Elbing i w latach 80-90. służyły za stoły na parkingu kempingowym Lasów Państwowych w Szadowie).
1939-1945 – okres II wojny światowej. Wojska radzieckie dotarły do Szadowa, niszcząc majątek, paląc jeden z domów mieszkalnych, a po znalezieniu tam portretu Hitlera, paląc również większość zabudowań gospodarczych w tym stodoły, stajnie i obory – pozostała tylko część użytkowana później jako budynek gospodarczy.
Po wojnie zmiana dotychczasowej nazwy Schadauer Mühle na Szadowski Młyn ustalona została Zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1950. Majątek przejęła GS Samopomoc Chłopska w Kwidzynie w wyniku nacjonalizacji majątków prywatnych. Poprzedni właściciele – rodzina Burgdorf wyjechał do RFN i osiedlił się w Osnabrück (dolnosaks. Ossenbrügge).