W 1890 jako wieś i leśnictwo leżące w powiecie międzychodzkim opisał miejscowość XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. Wieś miała wówczas 20 domów i 130 mieszkańców w tym 2 katolików oraz 128 protestantów. Liczyła 108 hektarów powierzchni w tym 48 hektarów roli, 15 łąk oraz 26 lasu.
Od roku 1920 do 1939 wieś należała do II Rzeczypospolitej. W pobliżu znajdowała się granica polsko-niemiecka, biegnąca dzisiejszą granicą pomiędzy województwem lubuskim a województwem wielkopolskim. Działał tutaj posterunek celny (w domu z 1907, stojącym do dziś)Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s. 224, .. Stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Sowia Góra”.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
We wsi rosną okazałe drzewa, m.in. dąb o obwodzie 320 cm i sosna pomnikowa o obwodzie 250 cm. Nieco dalej – w odległości około 3 km na wschód stoi pomnikowa sosna o obwodzie 200 cm, która przetrwała klęskę strzygoni choinówki. Przy szosie w kierunku Drezdenka znajduje się kopalnia ropy naftowej i gazu ziemnego „Lubiatów”.
Przypisy
Kategoria:Sowia Góra (powiat międzychodzki) Kategoria:Miejscowości olęderskie w powiecie międzychodzkim