Pierwotna nazwa miejscowości „Huta” świadczy o tym, że okolica była lokalnym ośrodkiem przemysłowym. Wytapiano tu żelazo z rudy darniowej. W 1500 w czasie podziału starostwa rogozińskiego pomiędzy dwóch braci tenutariuszy: Marcin Kretkowski otrzymał m. in. Hutę Pieczowską, a Mikołaj Kretkowski otrzymał m. in. wieś Tarnowiec i Hutę Marcinowską z łąką Waszcz. W 1508, 1563, 1577, 1580 odnotowano pobór podatkowy z osady hutniczej zwanej Hutą. W latach 1563 i 1577 odnotowano natomiast, że osada była opuszczona. W siedemnastym wieku w 1626 roku, na terenie lasów należących do wsi Tarnowo starościna rogozińska Barbara Sokołowska lokowała nową wieś Sokołowo - obecnie Sokołowo Budzyńskie w miejscu zwanym „Uta” czyli tam gdzie leżała osada hutnicza zwana Hutą.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
W latach 1954–1958 wieś była siedzibą władz gromady Sokołowo Budzyńskie, po jej zniesieniu w gromadzie Budzyń. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
W miejscowości jest przystanek kolejowy Sokołowo Budzyńskie.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sokołowo Budzyńskie