Długosz wymienia tę wieś w parafii Bystrzyca (Długosz L.B. t.II, s.575). W 1531 r. Sobianowice płaciły od 4 łanów. W 1676 r. Jan Gajowski płaci od 3 osób we dworze i 61 poddanych, a Katarzyna Górska od 15 poddanych (Pawiński, Kod. Małop., 349 i 12a).
W 1827 roku było tu 17 domów, 180 mieszkańców. W 1885 r. według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego folwark Sobianowice posiadał rozległość 1148 mórg w tym: grunty orne i ogrody mórg 816, łąk mórg 159, pastwisk mórg 1, lasu mórg 123, nieużytków mórg 49. Budynki murowane 8, drewniane 18 płodozmian w uprawach 5 i 11. polowy las nieurządzony, młyn wodny, podkłady kamienia budulcowego. Wieś Sobianowice posiadała osad 22, z gruntem mórg 184.
W latach 1954–1959 wieś była siedzibą władz gromady Sobianowice, po jej zniesieniu w gromadzie Łuszczów.
Zabytki